Σαν σήμερα, το ‘41
| Ετικέτες Άρθρα-Σκέψεις, Ελλαδικά | Posted On Τετάρτη 6 Απριλίου 2011
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjnm9R9C58LAVZ_qNTZXQR9k4crtFR7GIT2r9aEcs9_qYjIHAKyHhg4AmOQmP53QYJzcvG865LERRZ8pW9eKn30gqGme9_ytxRRdvba-wF7i9FUiXPLiRjGFhASj9dnlCKn_E0CMAIbZU4/s200/Greek_Flag_by_user32.jpg)
του Θανάση Νικολαΐδη
(“Φίλος μεν Πλάτων, φιλτέρα δε η αλήθεια”)
ΕΙΠΕ το δεύτερο ΟΧΙ του ο ελληνικός λαός. Δια στόματος Κορυζή και στους Γερμανούς αυτή τη φορά, ωστόσο, για λογαριασμό των Άγγλων. Αυτούς είχε στόχο ο Χίτλερ που «θα βούλιαζε το νησί τους», αλλά εμείς τον πολεμήσαμε «σαν ήρωες» κι αυτοί μας χτύπησαν την πλάτη. Οι «Σύμμαχοι» που «δεν πολεμούν σαν έλληνες», αλλά (μας) συμπεριφέρονται σαν εχθροί...
ΜΑΣ έστειλαν στη Μ. Ασία ως «απελευθερωτές»(!;), μας πρόδωσαν βοηθώντας τους Τούρκους του Κεμάλ, μας φόρτωσαν τη συμφορά, μας χρησιμοποίησαν στο Αλβανικό, μας θυσίασαν στο «Γερμανικό». Κι έγινε ασπίδα τους στον φασισμό η μικρή Ελλάδα των μεγάλων θυσιών. Κι αν η Αντίσταση ήταν καθήκον μας πατριωτικό, η αναγνώρισή της ήταν υποχρέωσή τους πανευρωπαϊκή.
ΣΥΝΤΟΜΕΥΣΑΜΕ τη μεγάλη νύχτα, αλλά δεν χαρήκαμε τη μέρα που ήρθε γεμάτη ελπίδα, «Δεκεμβριανά» και Βάρκιζα (με τη Γιάλτα να μας επιδικάζει στη Δύση και τον Τσώρτσιλ να σχεδιάζει την εξόντωση των ελλήνων κομουνιστών). Στην Ελλάδα και με ξένο αίμα. Το συνήθιζε η… θαλασσοκράτειρα, που πήρε απάνω της την υπόθεση του αντικομουνισμού στην Ευρώπη και ανέλαβε τη «δουλειά» στη μεταπολεμική «Ψωροκώσταινα» των τσαρουχάδων, του Παπανδρέου και του Παλατιού.
ΜΕ ένα ΚΚΕ μιας ανεπαρκούς έως… ηλίθιας ηγεσίας που «ξέκανε νωρίς» τον Άρη, γιατί πρόβλεψε: «Οι Γερμανοί που μας φόρεσαν αλυσίδες σιδερένιες και σκουριάζουν θα φύγουν. Θα’ ρθουν οι Άγγλοι που θα μας φορέσουν αλυσίδες… χρυσές και θα μας βάλουν να σφαχτούμε μεταξύ μας. Με ένα ξεροκόμματο στο ταγάρι και μια κάπα στον ώμο».
ΜΠΗΚΑΜΕ στον Εμφύλιο, βγήκε η μισή Ελλάδα στο βουνό «για τη χιλιάκριβη τη λευτεριά» και για να πολεμάει την άλλη μισή. Το σχέδιο του Τσώρτσιλ πήγε «κατ’ ευχήν των Άγγλων» και δυστυχία των ελλήνων που έσφαζε αδερφός τον αδερφό. Για να πάρουν τη σκυτάλη (1947) οι υπερπόντιοι «Σύμμαχοι» και να αποτελειώσουν τον «εχθρό». Με τις βόμβες Ναπάλμ στο Γράμμο, με τα μακρονήσια για «αναμορφωτήριο» των ηττημένων και με κατορθώματα των «εθνικοφρόνων», στη μετεμφυλιακή Ελλάδα των τσαρουχάδων, της ΟΥΝΡΑ και του φακελώματος.
Δημοσίευση σχολίου
Σχόλια άσχετα με το θέμα της ανάρτησης θα διαγράφονται.