Οδυσσέας Ελύτης: "Πάσχισα να κλείσω μέσα στην ψυχή μου, την ψυχή όλου του Ελληνικού λαού"
| Ετικέτες Άρθρα-Σκέψεις, Λογοτεχνία-Ποίηση | Posted On Δευτέρα 1 Οκτωβρίου 2012
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiNtl_XDiY_swmZqJWf_scd8azhAlqJOdTjnD39OxmiWO7Zoaiou10duPCaJVdzoowqR2Xzh9dKsAqjBoXm7ckQXDp2QY5VVaUPb11VzAW7aUeY0EGmWRVVitZfiHp8xlfQIp4upg0mU3o/s200/ELYTHS.jpg)
...Για
εμάς η Ελλάδα είναι αυτές οι στεριές οι καμένες στον ήλιο κι αυτά τα
γαλάζια πέλαγα με τους αφρούς των κυμάτων. Είναι οι μελαχρινές ή
καστανόξανθες κοπέλες, είναι τ' άσπρα σπιτάκια τ' ασβεστωμένα και τα
ταβερνάκια και τα τραγούδια τις νύχτες με το φεγγάρι πλάι στην
ακροθαλασσιά ή κάτω από κάποιο πλατάνι.
Είναι οι πατεράδες μας
κι οι παππούδες μας με το τουφέκι στο χέρι, αυτοί που λευτερώσανε την
πατρίδα μας και πιο πίσω, πιο παλιά, όλοι μας οι πρόγονοι που κι αυτοί
ένα μονάχα είχανε στο νου τους – όπως κι εμείς σήμερα: τον αγώνα για τη
λευτεριά...
Πάσχισα να κλείσω μέσα στην ψυχή μου, την ψυχή όλου
του Ελληνικού λαού. Να δω πόσο μοιάζανε όλοι οι αγώνες του, από την
αρχαία εποχή ίσα με σήμερα, για το δίκιο και για τη λευτεριά. Κι αυτό θα
κάνω όσα χρόνια μου δώσει ο Θεός να ζήσω. Αυτή είναι η πράξη μου. Και
το γεγονός ότι έφτασαν να την αναγνωρίσουν οι ξένοι, είναι μια νίκη. Όχι
δική μου νίκη. Δική σας.
Γι' αυτό σας ευχαριστώ.
Κι αν μου το συγχωρείτε να σας δώσω μια γνώμη – ακούστε την: όσο καλά
κι αν ζείτε σ’ αυτή τη φιλόξενη, την ευγενική χώρα, όσο κι αν νιώθετε
καλά και στεριώνετε, και κάνετε οικογένεια – μην ξεχνάτε τη πατρίδα μας,
και προ παντός, τη γλώσσα μας.
Πρέπει να 'σαστε περήφανοι, να
'μαστε όλοι περήφανοι, εμείς και τα παιδιά μας για τη γλώσσα μας.
Είμαστε οι μόνοι σ' ολόκληρη την Ευρώπη που έχουμε το προνόμιο να λέμε
τον ουρανό "ουρανό" και τη θάλασσα "θάλασσα" όπως την έλεγαν ο Όμηρος
και ο Πλάτωνας πριν δυόμισι χιλιάδες χρόνια. Δεν είναι λίγο αυτό.
Η γλώσσα δεν είναι μόνον ένα μέσον επικοινωνίας. Κουβαλάει τη ψυχή του
λαού μας κι όλη του την ιστορία και όλη του την ευγένεια.
Χαίρομαι κι αυτή τη στιγμή που σας μιλάω σ' αυτή τη γλώσσα και σας
χαιρετώ, σας αποχαιρετώ μάλλον, αφού η στιγμή έφτασε να φύγω...
Κι αν μου το συγχωρείτε να σας δώσω μια γνώμη – ακούστε την: όσο καλά κι αν ζείτε σ’ αυτή τη φιλόξενη, την ευγενική χώρα, όσο κι αν νιώθετε καλά και στεριώνετε, και κάνετε οικογένεια – μην ξεχνάτε τη πατρίδα μας, και προ παντός, τη γλώσσα μας.
Δημοσίευση σχολίου
Σχόλια άσχετα με το θέμα της ανάρτησης θα διαγράφονται.